Automatyka.lukix

Warstwy elektrycznej na skutek orientacji dipoli przenikalność elektryczna materiału, tym mniejsza jest wartość sil przyciągania wzajemnego biegunów i może nastąpić przejście elektronów do ciała o mniejszej przenikalności elektrycznej.
Przy styku metalu z dielektrykiem znak powstającego indunku zależy od rodzaju dielektryku. Szeregi elektrostatyczne, stanowiące uporządkowanie materiałów wg znaku, jaki uzyskują przy elektryzacji stykowej.
Oszacowanie wartości ładunków powstających na drodze elektryzacji stykowej może zostać dokonane na podstawie

Ładuje się    dodatnio ( + )  :

wg D.I. Lehmnickie    wg H. Grunera
Szkło    Wełna
Włos ludzki    Perlon III
Nylon    Jedwab naturalny
Wełna    Papier
Jedwab naturalny    Stal
Bawełna    Szkło
Papier    Nylon
Stal    Bawełna
Ebonit    Skóra
Guma    Orion
Dakron    Polichlorek winylu
Orion    Ebonit
Polietylen    Guma

Typowym przykładem elektryzacji stykowej (kontaktowej) jest ładowanie sig taśm z papieru, tkanin, gumy i tworzyw sztucznych przy styku z walcami, rolkami w trakcie rozwijania i nawijania. Zjawisko to powoduje elektryzacje przy rozdrabnianiu materiałów stałych i ich transporcie w rurach, przy pracowaniu, przy chodzeniu po podłogach izolacyjnych, noszeniu i zdejmowaniu odzieży itp.
Powstawanie ładunków przy styku dielektryków może być również związane z występowaniem na ich powierzchni cząsteczek zorientowanych o charakterze dipoli, które mogą tworzyć podwójną warstwę elektryczną.

1 — pasmo walencyjne; 2 — pasmo zabronione; 3 — pasmo przewodnictwa walencyjna i strefa przewodnictwa przechodzą jedna w drugą i dlatego elektrony mogą przenosić sig swobodnie wewnątrz metalu. Jeżeli pod wpływem ciepła lub zewngtrznego pola elektrycznego, albo też bombardowania kwantami energii promienistej elektron uzyska energig wigkszą od pewnej wartości AW zwanej pracą wyjścia, to elektron może opuścić powierzchnig metalu.

W półprzewodnikach i dielektrykach strefa przewodnic-wa jest oddzielona od strefy walencyjnej pasmem zabronioPasma energetyczne w dielektrykachym.
Tylko silne pola elektryczne mogą dostarczyć elektronom w dielektryku energig potrzebną do przebicia strefy wa-encyjnej do strefy przewodnictwa.
Przy zetknigciu dwóch różnych ciał nastgpuje przecho-Izenie elektronów z jednej powierzchni na drugą wskutek róż-iicy koncentracji ładunków na powierzchni i różnicy pracy Wyjścia.
Przy styku dwóch metali elektrony przechodzą z me-ahi o mniejszej pracy wyjścia na powierzchnig metalu o wigk-izej pracy wyjścia. Podobne zjawiska zachodzą przy styku z półprzewodnikiem lub dielektrykiem, a także styku różnych lółprzewodników i dielektryków.
W ten sposób powstaje podwójna warstwa elektryczna la granicy stykających sig powierzchni, które po rozdzieleniu jkazują sig naładowane.

Jeżeli atomy są połączone w cząsteczki, to w ogólnym przypadku następuje zbliżenie jąder atomów pod wpływem sił .ich wzajemnego przyciągania, a wąskie warstwy energetyczne związane z rozmieszczeniem elektronów w poszczególnych atomach tworzą tzw. pasma energetyczne. Elektrony zapełniają dane pasmo tak długo, dopóki nie znajdą się w nim wszystkie elektrony walencyjne; następnie rozpoczyna się zapełnianie kolejnego wyższego pasma energetycznego.

Między tymi pasmami leży tzw. pasmo zabronione. W paśmie przewodnictwa możliwe jest swobodne przemieszczanie się elektronów. topień zapełnienia pasm energetycznych jest różny dla metali, półprzewodników i  dielektryków.